Meczup / Meczub

Birine veya bir şeye doğru çekilmiş, cezb ve celbolunmuş, meclûp. / Deli, dîvâne. / Allah aşkıyle aklı başından gitmiş, dünyâya aldırmaz duruma gelmiş olan kimse.

Herkes sana müştâk / O samîmiyyete meczûb olarak toplanıyor (Tevfik Fikret).