Meyan / Miyan

Ara, mâbeyn. / Bir şeyin ortası, vasat. / Bir şarkı veya bestenin geçki yapmaya yarayan orta hânesi, meyanhâne. / Kemer bağlanacak yer, bel.

Hatta o kadar sevdiği meyan ve nakarâtı bile yarıda kesti (Ahmet H. Tanpınar).