Câmi, mescit gibi ibâdet yerlerinde kıble duvarında bulunan, cemâatle namaz kılınırken imamın önünde durduğu, zeminden biraz yüksek girintili yer. / Yüceliğinden, güzelliğinden vb. üstün niteliklerinden dolayı kendisine yönelinen makam veya kimse.
Duvar, kubbe, kemer, mihrap, çini, hepsi Yeşil’de duâ eder (Ahmet H. Tanpınar).