Bakıp gözetme, göz altında bulundurma, denetleme, denetim, kontrol. / Bir dervişin dış dünya ile ilişkisini kesip iç âlemine dalarak özünde hissettiği Allah’a yönelmesi ve O’nun huzûrunda kendini denetlemesi durumu.
Onun nâzım ve hâkim karakterinin tatlı sert murâkabesi yalnız İbrâhim Efendi tarafından değil konağın her ferdince kabul edilmiş (Sâmiha Ayverdi).