Müfsit / Müfsid

Ara bozan, bozgunculuk yapan, fitne fesat çıkaran kimse, bozguncu, karıştırıcı, fesatçı, fitneci. / Bir şeyi düzenli çalışamaz, kendisinden beklenen işi yapamaz duruma getiren, bozan, ifsat eden.

Sûreti merbut olan îlânnâmede kendilerine müfsit dememiştim. Fiillerini harekât-ı mefsedetkârâne ile tavsif eyledim (Nâmık Kemal).